Sitenin solunda giydirme reklamı denemesidir
Sitenin sağında bir giydirme reklam
Cesur Anber
Köşe Yazarı
Cesur Anber
 

DOĞAYLA BARIŞALIM

Tüm gezegen hazırlıksız yakalandık korona salgınına. Bir virüs ki, hepimizi evlerimize hapsetti ve birbirimizle temasımızı kesti. Düşündüm. Neden? Ne oldu da böylesi bir salgınla karşı karşıya kalmıştık? Bilim insanları insanın doğayı tahrip etmesi sonucu olduğunu söylüyor. Bizler yanlış bir şeyler yapmıştık ve tabiatın dengesini bozmuştuk. Bu konu epey kafamı meşgul etmişti. Sevgisizlik, dedim kendi kendime. Evet. Tek sebebi bu olmalı. İnsanın bilinçsizliği ve sevgisizliği doğayı bu hale getirmişti. Eve kapanma fikri hoşuma gitmemişti. Ne yapmalı? Bu dönemi fırsata çevirebilirim. Şehir yaşamı beni yormuştu. Evde, işte, dernekte… Her yer beton, dört duvar. Ruhumun kasıldığını hissediyordum. Özümle yeniden bağ kurmak istiyordum. Biraz nefes almaya ihtiyacım vardı. Madem sevgisizlik doğayı hasta etmişti. O zaman çözüm belli; doğaya ve sevgiye dönüş… Ruhumuzu ancak tabiat sağaltır. Uçsuz bucaksız mavilik, yeşillik, kuşlar, ağaçlar, çiçekler, kelebekler… Düşüncesi bile heyecan verici.  Yola çıkmak için en uygun zaman sabah saatleriydi. Yeni günün elinden tuttum ve kendimi bulmak üzere tabiata çevirdim yönümü. Günebakan çiçeği gün ışığına nasıl sığınırsa, öyle... Hissediyordum. Sıradan bir yolculuk değildi bu. İçime yolculuktu; varoluşumun merkezine. Yağmurlu bir gün uyarısı yapılmıştı. Göğe çevirdim bakışlarımı; küme küme bembeyaz bulutlar, cömertçe gülümseyen güneş, sonsuz mavilik… Köy hayatı başkadır. Süt almak için köyden bir teyzeye uğrarsınız ama onun gönlü sizi aç göndermeye razı gelmez. Hele hele bir de oturmuşlar gözleme, katmer ya da ekmek yapıyorlarsa değmeyin keyfinize… Yanına bir de çay varsa ohhhh… Köyün kokusu, doğallık ve çay… İster istemez otomatik olarak beyinsel olarak da vücut olarak da bi dingillenme geliyor insana. Şehir hayatı insanların doğayla bağını kopardı. Hayatın koşuşturması içerisinde stresten boğulup gittik. Kendimize fırsat verelim ve arada sırada da olsa doğaya salalım kendimizi. Bırakalım kendimizi doğanın ellerine…  
Ekleme Tarihi: 12 Eylül 2021 - Pazar

DOĞAYLA BARIŞALIM

Tüm gezegen hazırlıksız yakalandık korona salgınına.

Bir virüs ki, hepimizi evlerimize hapsetti ve birbirimizle temasımızı kesti.

Düşündüm.

Neden?

Ne oldu da böylesi bir salgınla karşı karşıya kalmıştık?

Bilim insanları insanın doğayı tahrip etmesi sonucu olduğunu söylüyor.

Bizler yanlış bir şeyler yapmıştık ve tabiatın dengesini bozmuştuk.

Bu konu epey kafamı meşgul etmişti.

Sevgisizlik, dedim kendi kendime.

Evet. Tek sebebi bu olmalı.

İnsanın bilinçsizliği ve sevgisizliği doğayı bu hale getirmişti.

Eve kapanma fikri hoşuma gitmemişti.

Ne yapmalı?

Bu dönemi fırsata çevirebilirim.

Şehir yaşamı beni yormuştu.

Evde, işte, dernekte…

Her yer beton, dört duvar.

Ruhumun kasıldığını hissediyordum.

Özümle yeniden bağ kurmak istiyordum.

Biraz nefes almaya ihtiyacım vardı.

Madem sevgisizlik doğayı hasta etmişti.

O zaman çözüm belli; doğaya ve sevgiye dönüş…

Ruhumuzu ancak tabiat sağaltır.

Uçsuz bucaksız mavilik, yeşillik, kuşlar, ağaçlar, çiçekler, kelebekler…

Düşüncesi bile heyecan verici. 

Yola çıkmak için en uygun zaman sabah saatleriydi. Yeni günün elinden tuttum ve kendimi bulmak üzere tabiata çevirdim yönümü.

Günebakan çiçeği gün ışığına nasıl sığınırsa, öyle...

Hissediyordum.

Sıradan bir yolculuk değildi bu.

İçime yolculuktu; varoluşumun merkezine.

Yağmurlu bir gün uyarısı yapılmıştı.

Göğe çevirdim bakışlarımı; küme küme bembeyaz bulutlar, cömertçe gülümseyen güneş, sonsuz mavilik…

Köy hayatı başkadır.

Süt almak için köyden bir teyzeye uğrarsınız ama onun gönlü sizi aç göndermeye razı gelmez.

Hele hele bir de oturmuşlar gözleme, katmer ya da ekmek yapıyorlarsa değmeyin keyfinize…

Yanına bir de çay varsa ohhhh…

Köyün kokusu, doğallık ve çay…

İster istemez otomatik olarak beyinsel olarak da vücut olarak da bi dingillenme geliyor insana.

Şehir hayatı insanların doğayla bağını kopardı.

Hayatın koşuşturması içerisinde stresten boğulup gittik.

Kendimize fırsat verelim ve arada sırada da olsa doğaya salalım kendimizi.

Bırakalım kendimizi doğanın ellerine…

 

Yazıya ifade bırak !
Okuyucu Yorumları (0)

Yorumunuz başarıyla alındı, inceleme ardından en kısa sürede yayına alınacaktır.

Yorum yazarak Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve akdenizdeyeniyuzyil.net sitesine yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Sitemizden en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerezler kullanılmaktadır, sitemizi kullanarak çerezleri kabul etmiş saylırsınız.